‘Je moet wel iets doen aan je zichtbaarheid’. Dat is wat ze thuis zeiden, nadat ik had besloten om mezelf verkiesbaar te stellen voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Nou, dat is gelukt. Je kan sinds deze week in Mill zo ongeveer geen lantaarnpaal aan de doorgaande wegen meer vinden waar je geen bord van mij of andere kandidaten ziet hangen. Lekker uit m’n comfortzone, zo in het zicht. Maar goed, het hoort er wel een beetje bij. Dus ik doe er maar vrolijk aan mee, je kan natuurlijk niet achterblijven op de rest in verkiezingstijd.
Het leuke van deze tijd is overigens wel dat je je toch wat meer dan anders verdiept in je dorp. Voor onze route 33 kozen wij er bijvoorbeeld voor om de familie Geurts van Kessel te bezoeken in hun kasteel Aldendriel. Via het Aldendrielpark wandelden we vervolgens naar de kerk, waar we in gesprek gingen met het kerkbestuur over het behoud van de kerk.
En via datzelfde Aldendrielpark kwamen we afgelopen week weer bij Peter van Lanen terecht, die vol enthousiasme vertelde over het plan om het park uit te breiden met een reeks educatieve speeltoestellen.
En wat was nu de rode draad van deze bezoeken? Voor zowel de familie Geurts van Kessel, Cees en z’n mannen en Peter geldt dat zij Mill een stukje mooier maken. Als je Mill binnenrijdt kom je langs een prachtig onderhouden park met daarachter het kasteel. En beiden worden de komende jaren alleen maar mooier.
We hebben straks een park waar je in een natuurlijke omgeving kunt bewegen, feestvieren en spelen, ook als je een handicap hebt. Waar kinderen natuureducatie kunnen krijgen en waar ouderen uit Millstaete een rondje kunnen maken langs het kasteel.
En dat alles wordt gerealiseerd door inwoners. Niet omdat het moet maar omdat ze het leuk vinden om te doen. Twee keer in de week zetten ze hun wekker om het park te onderhouden, de prullenbakken te legen. Ze openen het kasteel voor gasten. En gaan in gesprek met ontwikkelaars om ervoor te zorgen dat we onze kerk kunnen behouden. Ze laten zich niet tegenhouden door de stroperigheid van alle regels maar gaan op zoek naar wat wel kan.
In ons verkiezingsprogramma hebben we het over de Blue Zone-gedachte. Plekken op de wereld waar mensen langer, gezonder en gelukkiger leven. Dat komt dus door de plek waar ze wonen. Een gezonde leefomgeving met sterke sociale verbondenheid en ‘ikigai’. Dat is Japans voor: een reden om ’s ochtends je bed uit te komen.
En ineens zag ik het. Die Blue Zone hebben we gewoon in Mill. En niet alleen hier maar ze zijn er gewoon op meer plekken in het Land van Cuijk. Dus laten we die gedachte nu eens vasthouden de komende jaren wanneer we verder bouwen aan deze gemeente. En laten we er dan voor zorgen dat steeds meer inwoners gaan ervaren dat we in een Blue Zone wonen.
Danielle Kremers, Mill
