De afgelopen week was een drukke week met veel leuke en interessante activiteiten op mijn agenda.

Een vreemd woord is het of anders gezegd de betekenis van het woord: bijna. Het heeft te maken met ‘nog net niet helemaal’ dus het is feitelijk niks... op weg ergens naartoe maar nog niet gehaald of behaald.

De vakantieperiode zit er weer bijna op. De laatste vakantiegangers druppelen weer binnen bij de gemeente. Mijn agenda begint weer aardig vol te lopen. Ook ik heb genoten van een fijne vakantie.

De scholen zing wer begonne, de vèkansie zit ‘r vur de mèste mense wer op en wij, de wà awwere kunne wer gewoon onze dagelèkse dinge doen die we vur die vèkansie’s òk dinne.

Navordering van te weinig geheven belasting is mogelijk wanneer dit het gevolg is van een fout van de Belastingdienst. Het moet de belastingplichtige redelijkerwijs kenbaar zijn dat te weinig belasting is geheven.

De zomervakantietijd zit er weer op. Jammer dat de verdiende vakantie dit jaar voor velen gepaard ging met kwakkelweer. Dat het nog erger kan, bleek op 30 augustus.

Alles veranderd voortdurend en dat is leuk en soms wat minder en soms valt het zelfs bij mij onder de categorie ramp. Een persoonlijke ramp die ik echt niet gewild heb maar onbewust over me zelf heb afgeroepen.

Als wijkverpleegkundige kom ik bij veel mensen met verschillende zorgvragen thuis. Vanuit de overheid wordt gestimuleerd dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis blijven wonen.