Tijdens de Baby Loss Awareness Week (9–15 oktober) verschijnt het boek Geboren in stilte. Hierin doorbreken zeventien ouders het zwijgen over hun stilgeboren kind, een verlies dat voor de buitenwereld vaak onzichtbaar blijft. Een van hen is Ellen. Hoewel zij inmiddels in Cuijk woont, speelde dit ingrijpende verlies zich af toen zij met haar gezin in Mill woonde. Zij verloor haar dochter Suze tijdens haar zwangerschap van een tweeling.
Het boek, tot stand gekomen door Stichting Nooit Voorbij, bundelt de verhalen van ouders van een stilgeboren kind. Over verdriet, angst en de strijd om hun kind een plek en bestaansrecht te geven. Want hoe rouw je om een kind dat voor de buitenwereld nauwelijks heeft bestaan, maar voor jou altijd je kind blijft?
Het verhaal van Suze
Ellen was bijna 34 weken zwanger van tweeling Hannah en Suze toen ze op 13 februari 2020 samen met haar man Martijn voor controle naar het ziekenhuis ging. In de wachtkamer voelde ze nog volop beweging in haar buik. Maar tijdens de echo zag Ellen aan het gezicht van de gynaecoloog dat er iets mis was. De arts vertelde dat Suze was overleden. Waarschijnlijk was ze toen al een aantal dagen niet meer in leven. De bewegingen die Ellen voelde, kwamen doordat Hannah meer ruimte innam. "Ik kon het niet geloven", zegt Ellen. "Mijn kleine meisje, ze leefde niet meer."
Met zijn vieren
Om Hannah de beste start te geven, bleef Ellen nog bijna vier weken zwanger van beide meisjes. Op 12 maart werden ze geboren. Hannah als eerste. "Ze was prachtig, huilde meteen." Nadat Hannah door de artsen was gecontroleerd, zat Martijn met het kleine meisje op de bank. Ellen moest nog van Suze bevallen. "Terwijl ik naar hen keek", vertelt ze, "moest ik de grootste klus van mijn leven gaan klaren." Na twee keer persen werd ook Suze geboren. Ellen: "Onze Suze. Ons kleine meisje." Een dag later mochten Hannah én Suze mee naar huis. Hannah in de maxicosi, Suze in een uitvaartmandje. Samen. Met zijn vieren. In één auto.
Genieten en rouwen tegelijk
Na de geboorte moest Ellen wennen aan haar nieuwe rol als moeder. Ze had zich vaak voorgesteld hoe Hannah en Suze samen zouden opgroeien, maar na het overlijden van Suze veranderden juist die momenten. "De dingen waar ik zo naar uitkeek, veranderden in dingen waar ik bang voor werd. Een tweelingwagen in het dorp, twee namen op een geboortebord of iemand die Suze heet". Tegelijkertijd hield Hannah haar overdag goed bezig. Ellen: "Vooral ’s nachts had ik tijdens de voedingen ruimte om te genieten van wat er wel is, om te rouwen, om te huilen, en vooral om na te denken over hoe het eigenlijk had moeten zijn."
In deze periode in Mill begon de lange weg van verwerking. Later is het gezin verhuisd naar Cuijk, waar Ellen het verlies uiteindelijk een plek heeft kunnen geven in het boek Geboren in stilte, om zo het taboe rondom stilgeboorte te doorbreken.
Baby Loss Awareness Week
Het boek 'Geboren in Stilte verschijnt tijdens Baby Loss Awareness Week (9-15 oktober 2026. Kijk voor meer informatie op www.stichtingnooitvoorbij.nl. Het boek is ook te bestellen via Primera Schipperheijn aan de Schoolstraat in Mill.
