Myllesheem vertelt: Het Duits Lijntje - Deel 3 Station Mill

In het boek “Gennep en de NBDS” geschreven door H.J. Donker lezen we, dat per 15 juli 1873 de heer Brocx officieel aangesteld is als eerste stationschef van Mill, toen ook het stationsgebouw werd geopend.

Bovenstaand betekent dus, dat de overgrootvader van Ilonka, Christiaan Oexman later in dienst is getreden en niet de eerste stationschef was. We weten echter nu nog steeds niet wanneer wel en hoe lang.

Er zijn veel wisselingen van personeel geweest en de diverse informatiebronnen komen daarin ook niet altijd overeen. Als stationschefs van Mill worden genoemd: Antoon Wolters, Thunissen, Antoon Smeets, Frans Langhammer, Johannes Koop, Sannen, F. Jansen, Lammers en Kampert, maar helaas treffen we Christiaan Oexman nergens aan. 

Johannes Koop maakte keer op keer promotie en werd uiteindelijk hoofdstationschef in Roosendaal getuige enkele personeelslijsten. 

Op het station in Mill was veel bedrijvigheid en er was altijd wel iets aan de hand. Hieronder een korte opsomming. 

In juni 1876 nam de toenmalige stationschef flessen spiritus in beslag, die als glaswerk werden aangeboden. In maart 1887 betrapte stationschef Thunissen een regelmatig terugkerende dief, die met een valse sleutel eten uit opgeslagen zakken ontvreemdde.

Zo wilde eind 19e eeuw de stationschef van Mill zich zelf van het leven beroven door zich met sterk touw aan de spoorrails vast te binden. Met moeite kon men de hevig beschonken man gelukkig  nog bevrijden, maar hij werd per direct vervangen.

In 1903 werd er tussen Mill en Boxtel een dubbelspoor voltooid, hetgeen weer meer mogelijkheden bood.

In 1909 werd stationschef S. ontslagen en aangehouden wegens verduistering en in datzelfde jaar viel het zoontje van de stationschef uit Gennep tussen Haps en Mill uit de trein, maar bleef gelukkig ongedeerd.

In januari 1926 was de Beerse Overlaat ernstig buiten zijn oevers getreden en een groot gebied stond onder water. Alsof dat nog niet erg genoeg was, ontspoorde voorbij Sint Hubert een locomotief, omdat de brug instortte. Zie op de foto.

Op 6 september 1944 werd om 15.10 uur op het traject tussen Uden en Mill bij wachtpost 30 door een luchtaanval personentrein nummer 3680 beschoten, waarbij de machinist en een spoorwegbeambte zwaar gewond raakten.

Op 21 augustus in 1962 werd er door de Millse Zegelvereniging voor de kinderen een uitstapje met de trein georganiseerd naar Beugen, waar kopgemaakt werd (het veranderen van rijrichting) naar Nijmegen met als eindbestemming Harderwijk. Ook deed Sinterklaas zijn intocht met de trein om de kinderen van Mill weer met zijn komst  de verblijden.

In 1966 konden carnavalsvierders met de Leutexpress nog een ritje maken naar Gennep als een soort van afscheid.

De laatste stationschef was Marinus Kampert, die in het Stationsgebouw woonde. Hij verrichtte in 1986 de opening van jongerencentrum De Wissel, dat hier nu nog steeds gevestigd is.

In 2012 is in Mill het door Jeroen Veenstra vervaardigde kunstwerk De Twist onthuld ter herinnering aan het Duits Lijntje.

Zo maar wat wetenswaardigheden betreffende Station Mill, maar nog steeds geen spoor van Christiaan Oexman. Tijdens het raadplegen van hierboven genoemd boekje bracht ook oud-Millenaar Sjef van Reijmersdal, 90 jaar, nu wonende te Uden zijn wekelijks bezoekje aan de Heemkamer. Natuurlijk kende hij vroeger Chris Oexman en ook diens vader Christiaan Oexman had hij nog gekend. Sjef wist vrijwel zeker te vertellen, dat Christiaan Oexman nooit stationschef is geweest, maar wel als spoorwegbeambte diverse taken heeft uitgevoerd. Ook dan is het nog vreemd, dat hij vrijwel nergens in de personeelslijsten wordt vernoemd, want allerlei functies waren daarin opgenomen. 

We zullen het nooit precies weten en de zoektocht was er weer eentje met hobbels en bobbels en juist daarom zo interessant. 

Mocht er iemand toch nog informatie voor ons hebben, mail dan naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Met dank aan Ilonka Pennings-Moermond. Geschreven door Marja Verheijen.