De afgelopen tijd hoorde ik mezelf regelmatig zeggen: “dit is de laatste keer”. Het laatste werkbezoek, een gesprek met een inwoner, de afronding van een project en nu ook deze laatste column. Afscheid nemen gaat niet in één keer. Het zit juist in al die kleine momenten die je bijblijven.
En dat zijn er veel. Want in de 35 jaar dat ik actief was in de gemeentepolitiek is er veel gebeurd én veel veranderd. Ik begon in een tijd waarin je nog gewoon even bij de wethouder kon binnenlopen. Inmiddels zijn we een grotere en professionele organisatie geworden. En dat is ook nodig, want het werk is een stuk complexer geworden. Mijn eigen start was ook anders dan nu. Als eerste vrouwelijke wethouder moest ik mezelf in de jaren ‘90 nog echt bewijzen. Ik heb weleens gedacht: “ze kijken eerst even aan hoe lang ik het volhoud”.
Tegelijk is er ook iets dat al die jaren hetzelfde is gebleven: je doet het nooit alleen. Politiek is samenwerken. Met de raad, collega’s uit het college, ambtenaren en vooral met inwoners. Want besluiten krijgen pas echt betekenis in het dagelijks leven. Als mensen er zelf iets van kunnen maken. Als ze er samen vorm en inhoud aan geven. Dat vraagt ook iets van ons allemaal: zelfredzaam waar het kan en elkaar helpen waar dat nodig is.
Daarom heb ik me altijd hard gemaakt voor plekken in de kern waar je gewoon even binnen kunt lopen. Waar je iemand tegenkomt en een praatje maakt. Dat lijkt misschien klein, maar daar begint het wel.
Want uiteindelijk draait het werk van de gemeente om mensen. Om hoe we samenleven en naar elkaar omkijken. Juist daarom vind ik het belangrijk dat we extra aandacht hebben voor inwoners die het niet vanzelf redden. Voor de inwoner die zorg nodig heeft, voor gezinnen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken en voor nieuwkomers die hier hun plek zoeken.
Dat betekent ook dat je als bestuurder soms keuzes moet maken waar niet iedereen blij van wordt. Ik heb altijd goed geluisterd en belangen afgewogen maar uiteindelijk moet je ook knopen doorhakken. Niet om populair te zijn, maar om te doen wat nodig is. Ook als dat schuurt.
Ik kijk met een trots gevoel terug op wat we zo, de afgelopen jaren, met elkaar hebben opgebouwd. Op 6 mei neem ik afscheid en ga ik genieten van andere leuke en mooie dingen. Maar ik draag het stokje met een goed gevoel over. Dank voor het vertrouwen en het samen optrekken al die jaren.
Wethouder Willy Hendriks–van Haren
