We hebben het over de naam van haar praktijk: Veerkracht. Zo licht als een veer die anderzijds ook enorm veel kracht vertegenwoordigt en nodig is om te kunnen vliegen. Want kracht ofwel energie en de juiste instelling, hebben we allemaal nodig om door het leven te kunnen gaan. Soms is het kruipen, stilstaan en eens even goed kijken en nadenken waar we in godsnaam toch mee bezig zijn. Een andere keer bereiken we grote hoogtes maar de onvermijdelijke val, komt erin kleine of grote vorm toch vaak achteraan.
Het leven vergelijk ik met een wipwap. Wel een vreemde naam overigens, wie is daar nu opgekomen? Zo helemaal nietszeggend: wipwap. Anderzijds je gaat met een wip omhoog en daarna wap …weer omlaag, tenminste als je voldoende kracht bezit. Ander blijf je laag net boven de grond zitten en kom je niet omhoog als je je voeten en benen niet als kracht inzet. Eenmaal boven in de wip, heb je een andere persoon nodig om je uit de hoogte te halen. Wipwap! Heen en weer en dan heb je ook nog balans, in het midden. Dat gebeurt zelden want hoe je het ook went of keert, je zit hoog of laag in de wipwap. Veerkracht zorgt er juist voor dat je weer in balans komt. Zodat je rustig verder kunt wipwappen zonder extreem stil te blijven staan of te stuiteren.
We zitten gezellig aan de thee en bespreken het belang van je zelf wat beter leren kennen. Je blokkades op te ruimen zodat je verder kunt met je leven en niet meer blijft hangen wat vraagt om opgeruimd te worden. Blokkades kunnen zich op veel manieren laten zien. Door lichamelijke en of geestelijke ongemakken. Pijn en verdriet, zorgen, angsten, boosheid en nog tal van andere gevoelens blokkeren je natuurlijke weg om te leven. Soms zo erg dat geluksmomenten niet meer gezien en gevoeld kunnen worden.
Onlangs zag ik een programma op TV: Zomergasten, VPRO. Psychiater Jim van Os schoof aan. Aangezien ik weleens contact met hem heb gehad vanwege Stichting Weerklank, besloot ik om te kijken en nog belangrijker te luisteren. Eerlijk en transparant vertelde hij over zijn vakgebied waarin nog het nodige te veranderen is. Op de eerste plaats de mens met zijn verhaal leren kennen. Jim vertelde onder andere ook over zijn eigen leven en wat hij daarvan geleerd heeft. Ik raak altijd enthousiast als mensen eerlijk hun verhaal durven te vertellen want tja … er is overal wel wat en er valt nog heel veel te leren. Met name jezelf en de ander te vergeven en dat is soms een hele lange weg. Anderzijds kan dat ook veel sneller gaan als je meer inzicht krijgt in de pijn, het verdriet van de ander, je empathisch vermogen aanspreekt.
We gaan steeds meer naar transparantie toe of we nu willen of niet. Er komt steeds meer openheid en ten aanzien van je zelf leren kennen is dat heel goed. Want waar komt die pijn vandaan, het enorme verdriet? Die diepe angst die je leven beheerst? Vanwaar die jaloezie of de overdreven aandacht voor? Waarom moet je je zo-nodig altijd bewijzen, de eerste zijn? Waar komt dat lage zelfbeeld vandaan en waar de talenten die je bezit? Als je mentaal of lijfelijk vastloopt in het leven, wordt het wellicht tijd om wat dieper te leren kijken waar dat mogelijk vandaan kan komen. Komt het uit je kindertijd? Of je familiegeschiedenis die een levenslijn kent waarin veel gebeurd is.
Ze vertelt over haar praktijk. Hoe fascinerend het is om te zien dat in een relatief korte tijd, er allerlei veranderingen kunnen ontstaan. En dat dit positieve effect doortrekt naar andere gebieden zoals een relatie, werk, vriendenkring. Heel fijn dat er zoveel keus is ten aanzien van hulpverlening dat voor iedere mens die zoekend is, wel een vorm van hulp te vinden is. Ook een luisterend oor, en de ander echt zien, doet wonderen.
Tilly Gerritsma, Mill
