Onlangs zag ik een filmpje op YouTube waarin een verpleegster/verpleger in opleiding in Japan, een pak aankreeg die de persoon in kwestie behoorlijk belemmerde in het dagelijks functioneren. Lopen werd moeilijk, traplopen was zwaar, het ging allemaal even langzaam. Het deed me denken aan een workshop die ik eens volgde van Sociom. We kregen toen brillen op waardoor we slechter of bijna niets konden zien. Of iets op onze oren zodat we nauwelijks konden horen.
Door ervaren, beleven en doormaken, groeit ons bewustzijn. Hoe vervelend dat ook is je wordt er als het ware wel wakker van, krijgt meer begrip en empathie voor je naaste, en leert er enorm veel van. Op de eerste plaats over jezelf. Dat ik dat nooit geweten heb? Dat ik me hierin nooit verdiept heb? Dat komt vaak pas als je hiermee te maken krijgt als het een onderdeel is van je beroep. Of in de naaste familie of kenniskring voorkomt. En hoe je betrokkenheid is over hetgeen er speelt.
Ook de zakelijke wereld heeft met dit fenomeen, gebeurtenis, actie en reactie, te maken. Hoe reageert men op bijvoorbeeld een klacht. Afgelopen week had ik ondergoed gekocht. Ik zou het liefst lingerie schrijven want dat klinkt wel zo sjiek. Maar ik zou ook het woord directoire kunnen gebruiken maar denk dan direct aan zo’n groot kolossaal gevaarte. In het ergste geval van wit of roze molton met een pof pijpje. Niet dat ik die ooit gedragen heb maar ik heb ze nog wel gekend. Zo’n vijftig jaar geleden werden ze nog door oudere vrouwen, die van gedegen en warm ondergoed hielden gedragen. Zouden dat van oorsprong boerinnen zijn geweest? Toch zeker geen deftige dames lijkt me. Er viel weinig deftigheid aan te behalen en erotiek was ver te zoeken.
Maar goed het ondergoed wat ik paste, paste dus niet. Na enig gewurm, ben ik nu zo dik? Het is toch mijn maat! Paste het wel. Maar het aan- en uittrekken bleef moeilijk totdat ik iets hoorde wat ik liever niet wilde horen. Het elastieken kantje knapte. Verdorie! Gelukkig waren de anderen wel goed dus vanuit mijn beleving was er iets fout gegaan met het stikken van het kanten elastiekje. Omdat ik het een maal (moeizaam) gedragen had en het artikel direct kapot was gegaan, besloot ik een klachtenprocedure te beginnen. Maar toen begon het probleem. Het was geen normale klacht want het broekje was gedragen dus moest er een andere procedure gestart worden. Na enig vriendelijk heen en weer contact via de mail, werd er voor mijn gevoel een spelletje gespeeld van wie er zou winnen. Dus toen was ik het zat en antwoorde op de vraag dat ze nog meer gegevens moesten hebben het volgende:
Welke gegevens bedoel je? Ik heb al een foto toegestuurd, bij deze nog een keer.
Wat een gedoe... Het is omdat het direct niet goed ging, paste niet i.v.m. het elastiek dat er te strak in zat? Maar ja wat doe je, je wringt je in allerlei bochten want het is toch je maat. Je gaat er toch vanuit dat het broekje goed is.
Dat was dus niet het geval. Gelukkig waren de andere wel goed, elastiek goed gestikt, zodat het geen volledige miskoop was.
Stuur gewoon een nieuw broekje dat kost jullie minder tijd dan al de correspondentie waarvoor we nu beide onze tijd mee zitten te verdoen.
En wil je dat niet doen om wat voor reden dan ook dan lig ik daar ook niet wakker van.
En... ik werd vriendelijk bedankt voor mijn geduld en het gevraagde werd zonder verdere problemen opgestuurd. Gelukkig kon ik op mijn ervaringen van de klachtenafloop later nog reageren en breide er ter leer en vermaak, nog een mooi staartje aan.
Tilly Gerritsma
